Dar Al-Hikma Islam and the Contemporary World 3041-945X 1 1 2023 07 01 A Comparison of Sharia Law and CSR with an Application to Investment: Responsibility, Causing and State of Mind مقایسه شریعت و مسئولیت اجتماعی شرکت ها، با کاربرد سرمایه گذاری: مسئولیت، علیت و وضعیت ذهنی 1 8 173877 10.22034/icwj.2023.173877 EN Seyed Abdol Majid Shahrestani Lecturer, Peace Studies Department, Dar Al-Hikma Higher Education Institute, Qom, Iran 0009-0005-7604-8814 Journal Article 2023 04 11 The purpose of this study was to compare Sharia law with corporate social responsibility (CSR) with an application to financial investment. Promoting economic growth through business whilst ensuring that society and the environment do not become victims of businesses financial gains are one of the fundamental challenges faced by modern society and businesses. CSR suggests businesses should conduct themselves in ways that benefit society or reduce social problems.  Islam stresses the concept of social responsibility. It is legitimate for a business to aim to achieve profit, but this goal should be pursued according to Sharia.  CSR and Sharia law share the principle of the conduct of individual entities being regulated by its consequences. On the other hand, there are some differences between corporate social responsibility and sharia law. These differences and the question “are CSR and sharia law compatible?” have been explained with particular application to the financial sector. In Sharia law primary focus is on the individual; whereas in CSR main attention is to the corporation.  To answer the above-mentioned question, justice is the supreme purpose and ruling spirit of the Sharia. Islam stresses the concept of social responsibility. In Sharia law, the social responsibilities of individuals also apply to firms. Thus it is legitimate for a business to aim to achieve profits, but its goal should be pursued according to Sharia. هدف از این پژوهش، مقایسه قوانین شریعت با مسئولیت اجتماعی شرکت ها با کاربرد سرمایه گذاری مالی است. رشد اقتصادی از طریق کسب و کار در حالی که اطمینان حاصل  شود که جامعه و محیط زیست قربانی سودهای مالی کسب و کار نمی شوند، یکی از چالش های اساسی جوامع مدرن و کسب و کارها محسوب می شود. مسئولیت اجتماعی شرکت ها پیشنهاد می‌کند که کسب‌وکارها باید به شیوه‌هایی رفتار کنند که به نفع جامعه باشد یا مشکلات اجتماعی را کاهش دهد. دین اسلام نیز بر مفهوم مسئولیت اجتماعی تاکید دارد.  در اسلام، به دست آورون سود برای هر کسب و کاری قانونی است، اما این هدف باید طبق قوانین شریعت دنبال شود. مسئولیت اجتماعی شرکت ها و قوانین شریعت در اصلِ رفتار نهادهای فردی که توسط پیامدهای آن تنظیم می شود، مشترک هستند. از سوی دیگر، تفاوت هایی بین مسئولیت اجتماعی شرکت ها و قوانین شرعی وجود دارد. چیستی این تفاوت ها و این سوال که آیا مسئولیت اجتماعی و شریعت سازگار هستند، با کاربرد خاصی در بخش مالی توضیح داده شده است. در شرع، تمرکز اولیه بر فرد است. در حالی که در مسئولیت اجتماعی شرکت ها توجه اصلی به شرکت است. در رابطه با سازگاری مسئولیت اجتماعی و شریعت، بحث عدالت که هدف عالی و روح حاکم بر شریعت است، مطرح می شود. در واقع، اسلام بر مفهوم مسئولیت اجتماعی تاکید دارد. در شریعت، مسئولیت های اجتماعی افراد در مورد بنگاه ها نیز صدق می کند. بنابراین اصل کسب سود در تجارت مشروع است، مشروط بدانکه طبق شرع دنبال شود. https://icwj.edihe.ac.ir/article_173877_113c3ad3ee7a6be8c3ad69ac927e36e9.pdf

Dar Al-Hikma Islam and the Contemporary World 3041-945X 1 1 2023 07 01 Mystical Contemplation or Rational Reflection? The Double Meaning of Tafakkur in Shabistarī’s Rose Garden of Mystery تفکر عرفانی یا تفکر فلسفی؟ معنای دوگانه‌ی تفکر در گلشن راز شبستری 9 30 174094 10.22034/icwj.2023.397182.1001 EN Rasoul RAHBARI GHAZANI Ph. D. Candidate, Department of Philosophy of Religion, Istanbul University, Faculty of Theology, Istanbul, Turkey 0000-0001-6620-2340 Aydın Topaloğlu Professor, Department of Philosophy of Religion, Istanbul University, Faculty of Theology, Istanbul, Turkey 0000-0002-2479-1084 Journal Article 2023 05 05 This paper examines the following three questions: (1) In <em>The Rose Garden of Mystery</em> (<em>Golshan-e Rāz</em>), how does the prominent 7-8^th-century Iranian Sufi, Maḥmūd Shabistarī, distinguish the mystical “contemplation” and “rational reflection” in pursuing divine knowledge? (2) Was Shabistarī an anti-rationalist (strict fideist)? (3) How does Shabistarī’s position fit into the ancient Greek, Neoplatonist, and medieval Islamic and Christian metaphysics? This paper examines <em>Golshan-e Rāz</em> in the context of Shabistarī’s other works, commentaries, secondary sources, and Islamic thought—Sufism and philosophy. Existing literature on <em>Golshan-e Rāz</em> primarily focuses on its <em>literary</em> aspects, neglecting its <em>philosophical</em> and <em>mystical </em>concepts. However, a thorough understanding requires examining these concepts in a broad context, which will inspire further research. The rationale behind this research is rooted in the religious obligation for believers to know God, with “thinking” as the means to acquire such knowledge. This is why the first question Herawī poses to Shabistarī pertains to the <em>nature of thought</em>—justifying this paper’s focus. Contemporary opposition to religion often stems from its perceived incongruity with the rational frameworks offered by positivism, materialism, or scientific inquiry. By differentiating between mystical and rational modes of thought that Shabistarī presents, this study shows the contemporary person that intellectual inquiry extends beyond rationalism and encompasses mysticism. Consequently, rational and mystical perspectives should be pursued in the quest for the divine. Furthermore, this study contends that Shabistarī should not be regarded as a strict fideist; instead, his criticism is directed toward the constraints inherent in rational thinking. این مقاله به بررسی سه سوال می‌پردازد: (1) در گلشن راز، محمود شبستری، صوفی برجسته ایرانی قرون هفتم و هشتم، چه تمایزی میان تفکر عرفانی و فلسفی در رسیدن به معرفت الهی قائل شده است؟ (2) آیا شبستری یک عقل‌گریز (ایمان گرای حداکثری) بوده است؟ (3) اندیشه شبستری چه نسبتی با متافیزیک یونان باستان، نوافلاطونیت، اسلام و مسیحیت قرون وسطی دارد؟ این مقاله با بررسی گلشن راز در بستر دیگر آثار شبستری، شرح‌ها، منابع ثانویه و سنت فکری اسلامی شامل تصوف و فلسفه به موضوع می‌پردازد. آثار موجود در مورد گلشن راز عمدتاً بر جنبه‌های ادبی آن تمرکز دارند و مفاهیم فلسفی و عرفانی آن را نادیده می‌گیرند. اما درک دقیق مسئله نیازمند بررسی این مفاهیم در یک چارچوب گسترده است که الهام بخش تحقیقات بیشتری خواهد بود. شناخت خداوند یک وظیفه دینی بوده و «تفکر» وسیله‌ای برای به دست آوردن چنین شناختی است. به همین دلیل، اولین سوالی که هروی از شبستری می‌پرسد، مربوط به هویت تفکر است. مخالفت معاصر با دین اغلب به دلیل ناسازگاری است که تصور می شود میان اندیشه های دینی با چارچوب‌های فکری پوزیتیویستی، ماتریالیستی و علمی وجود دارد. این مقاله مبتنی بر تمایزی که شبستری میان تفکر عرفانی و تفکر فلسفی قائل شده است، نشان می‌دهد که جستجوی معرفت الهی فراتر از عقل‌گرایی است و شامل عرفان نیز می‌شود. در نتیجه، در جستجوی معرفت الله باید هر دو دیدگاه‌ عقلی و عرفانی پیگیری شوند. علاوه بر این، این مطالعه مدعی است که شبستری نباید به عنوان یک ایمان گرای حداکثری در نظر گرفته شود، بلکه نقدهای او ناظر به محدودیت‌های عقل گرایی است. https://icwj.edihe.ac.ir/article_174094_69a9dc5295296a002c7d3ec5b8fee53f.pdf

Dar Al-Hikma Islam and the Contemporary World 3041-945X 1 1 2023 07 01 What Grounds What? Suhrawardī’s Light (Nūr) vs. Husserl's Transcendental Ego in the (Meta)Metaphysics of Knowledge چه چیز مبنای چه چیزی است؟ مقایسه «نور» سهرودی و «خود استعلایی» هوسرل در (متا)متافیزیک معرفت 31 40 174095 10.22034/icwj.2023.400051.1002 EN Olga Louchakova-Schwartz Professor, University of California, Davis; The Jesuit School of Theology, Berkeley, California, USA 0000-0001-6657-1605 Journal Article 2023 05 22 I argue that Suhrawardī’s concept of light, while placed in contemporary phenomeno-metaphysical contexts, advances metaphysical claims about the nature of reality by switching them from primacy of objects to primacy of relationships. To reach this conclusion, I analyze Philosophy of Illumination in the phenomenological key, and show that its logos is similar to the realistically vectored apophantic logic in Husserl’s interrogations. Both Husserl and Suhrawardī find epistemic absolutes: nūr in Suhrawardī and the transcendental ego in Husserl. As per Husserl, in the ego intentional relationships are ontologically inseparable from their object and have no substrate or qualities other than aboutness/asymmetry. By contrast, Suhrawardī qualifies light as alive (ḥayy), grounds it on itself, treats it as its own substrate, and describes it as a universally present self-identical form of relationships which has its own regional ontology. Suhrawardī’s maintaining that light, which is phenomenologically a special (peculiar) form of relationships, is in itself the epistemic absolute, as opposed to a self-contradictory absolute inclusive of temporality and objects whose being doesn’t belong to this absolute, gives his logic an advantage over the “zig-zags” of Husserl’s interrogations. The incoherence of the logic of phenomenology supplied, e.g., Michel Henry with a reason for the “ontological destruction” of Kant’s transcendental psychology and Husserl’s reductions. By contrast with transcendental reduction, which ends in the irreality of being, Suhrawardī discovers being as relationships. Thus, if we were to develop a phenomenologically-grounded science of all being, for Husserl this science would grant the classical ontological primacy to individual objects, while if we were to follow Suhrawardī, ontological primacy would belong to relationships whose nature is living light. Since light (as opposed to the transcendental ego) doesn’t carry a hidden dependence on the object, it is present as ground for all objects and, in this sense, transcends all opposites. در این مقاله استدلال شده است که مفهوم نور در اندیشه سهروردی اگر در سیاق پدیدارشناسانه-متافیزیکی دوره جدید قرار بگیرد، می تواند دربردارنده ادعاهای جدیدی درباره ذات واقعیت باشد و بر خلاف اصالت بخشی به اشیاء عینی، «نسبت ها» را دارای اصالت بداند. برای رسیدن بدین نتیجه، کتاب حکمة الإشراق سهروردی با رویکردی پدیدارشناسانه مورد بررسی قرار گرفت، و نشان داده شد که عقل نزد سهروردی چیزی شبیه به منطق اپوفانتیک و ناظر به واقع در اندیشه هوسرل است. هم هوسرل و هم سهروردی مدعی هستند که امر مطلق معرفتی را یافته اند: نور در سهروردی و خود استعلایی در هوسرل. از دیدگاه هوسرل، در خود، نسبت های التفاتی به لحاظ وجودشناختی از اشیاء متعلق به آنها جدایی ناپذیرند و زیرنهاد یا کیفیتی جز دربارگی/عدم تقارن ندارند. اما در طرف مقابل، سهروردی نور را «حیّ» می داند و امری قائم به خود. به عبارت دیگر، از نظر سهروردی نور زیرنهاد خود و نوعی نسبت خود-یکسانِ به نحو کلّی حاضر است که وجودشناسی خاص خود را دارد. او همچنین معتقد است که نور –که به لحاظ پدیدارشناختی صورت خاصی از نسبت ها محسوب می شود- بذاته یک امر مطلق معرفتی است و این بر خلاف آن امر مطلق خودمتناقضی که دربردارنده زمانمندی و اشیائی است که وجود آنها متعلق به این امر مطلق نیست. بدین ترتیب منطق سهروردی نسبت به منطق هوسرل مزیت پیدا می کند. در واقع منطق پدیدارشناسی هوسرل دچار ناسازگاری است و برخی همچون مایکل هانری از تقلیل های هوسرل و یا «تخریب وجودشناختی» نفس شناسی استعلایی کانت توسط هوسرل سخن گفته اند. بر خلاف تقلیل استعلایی که منجر به غیر واقعی شدن وجود می شود، سهروردی وجود را به عنوان نسبت در می یابد. بر این اساس، اگر به دنبال بسط معرفتی پدیدارشناختی نسبت به همه وجود باشیم، از نظر هوسرل در این معرفت اصالت وجودشناختی با اشیاء عینی منفرد است، در حالی که سهروردی این اصالت را متعلق به نسبت هایی می داند که ذات آن «نور حیّ» است. از آنجا که نور (بر خلاف خود استعلایی) هیچ وابستگی پنهانی به شیء ندارد، مبنایی برای همه اشیاء محسوب می شود، و بدین ترتیب از هر تضادی فراتر می رود. https://icwj.edihe.ac.ir/article_174095_189f0130815022c95193767e7e682e65.pdf

Dar Al-Hikma Islam and the Contemporary World 3041-945X 1 1 2023 07 01 Human Rights and Contemporary Islamic Thought: An Analysis of John Rawls’ Political Conception حقوق بشر و اسلام معاصر: تحلیلی بر نظریه جان رالز 41 59 174096 10.22034/icwj.2023.402039.1003 EN Hossein Houshmand Research Associate, The Institute for the Humanities, Simon Fraser University, Burnaby, BC, Canada 0009-0003-6765-3727 Journal Article 2023 06 10 The article begins with an emphasis on the distinction between justice and human rights requirements. To clarify this distinction, two dominant positions on human rights, namely, humanitarianism (minimalist) and cosmopolitan egalitarianism (maximalist), are presented as unreasonable and unacceptable perspectives. To offer a more reasonable view, the article explores the ethical and political ideas that form the conception of human rights presented by John Rawls in his <em>The Law of Peoples</em>, which is more encompassing than what minimalists suggest and less extensive than maximalists argue for. Rawls’ political conception of human rights, the rights he considers as human rights, and the reasoning behind this conception are elucidated. Furthermore, the article scrutinizes contemporary Islamic thought and investigates the possibility of reaching an overlapping consensus on a political conception of human rights. The article proceeds to explain three essential ideas that necessitate Islamic support of human rights: the distinction between the law of God and human interpretation, the acceptance of religious diversity as a divine will, and the preeminent importance of justice in Quranic discourse. جامعه جهانی مرکّب از سنت های فلسفی، اخلاقی و دینی متفاوت و قیاس ناپذیر اما معقول است. با عطف نظر به این «واقعیت تکثر معقول»، آیا توجیه نظری حقوق بشر می تواند صرفاً مبتنی بر سنت دینی یا سکولار خاصی باشد؟ چه تصوری (conception) از حقوق بشر می تواند از سوی سنت های اخلاقی و دینی متفاوت مورد تصدیق قرار گیرد؟ و آیا حقوق بشر مستلزم دموکراسی است؟ مقاله حاضر، با بهره جستن از تفسیر جان رالز از مفهوم حقوق بشر به بررسی پرسش های مذکور می پردازد. در کتاب  <em>قانون ملل</em>، رالز کوشیده است تا مبانی لیبرالیسم سیاسی اش را بر نظام هنجاری جهان اطلاق کند که مبتنی بر اصولی چند، از جمله تفسیر خاصی از حقوق بشر است. بر وفق نظریه رالز، تصور عدالت (به معنای لیبرال دموکراتیک آن) عام تر از تصور حقوق ‌بشر است. به بیان دیگر، معیار مشروعیت نظام سیاسی محدودتر از معیار عدالت است. بر این اساس، تحقق عدالت دموکراتیک وابسته به دموکراسی است اما تأمین حقوق بشر اختصاص به لیبرال دموکراسی ندارد، بلکه هر نوع نظام سیاسی مشروع و موجه (decent) باید متضمّن آن باشد. در نظریه های رایج در فضای آکادمیک و روشنفکری در باب حقوق ‌بشر، غالباً تمایز مذکور نادیده گرفته می شود. رالز با ارائه و تبیین برداشتی خودبنیاد از حقوق بشر استدلال می کند که در جهان جدید که آمیخته از سنت های اخلاقی – دینی معقول و متفاوت است، چنین برداشتی می تواند از سوی پیروان آنها تصدیق و تأیید شود و از اینرو، اجماع همپوشان جهانی در باب حقوق بشر شکل بگیرد. اما چه قرائتی از آموزه های بنیادین اسلام می تواند جزیی از یک اجماع همپوشان در باب حقوق بشر باشد؟ این مقاله به تبیین سه ایده اساسی می‌پردازد که برای هر قرائت معقولی از اسلام که به دنبال دستیابی به چنین موازنه ای است ضروری می باشد: تمایز بین شریعت الهی و تفسیر بشری از آن، پذیرش تکثر دینی به‌ منزله اراده الهی و اهمیت محوری عدالت در گفتمان قرآنی. https://icwj.edihe.ac.ir/article_174096_3b996cef55affee09e55875d0743d259.pdf

Dar Al-Hikma Islam and the Contemporary World 3041-945X 1 1 2023 07 01 A Study of Learning Based on Mulla Sadra’s Philosophy بررسی مقوله یادگیری بر پایه فلسفه صدرایی 60 71 175397 10.22034/icwj.2023.403157.1004 EN Ahmad Valiee Ph. D. Graduate in Islamic Teachings, University of Tehran, Iran 0000-0002-7358-8269 Journal Article 2023 05 15 Theoretical and intellectual foundations in designing teaching and learning models cannot be overlooked in learning. This is because how we view humans, the human perception system, and the truth beyond the perception system are critical in shaping the learning process. Therefore, this paper examines learning based on Mulla Sadra’s philosophical propositions in these areas. This is done through an analytical-textual approach and by producing propositions regarding the essence and purpose of learning and how learning is achieved. This article explains that based on the philosophical foundations of Mulla Sadra’s philosophy, the central point of learning is creating existential unity and removing obstacles to this unity between the content of education (<em>maʿlūm</em>) and the learner (<em>ʿālim</em>). Therefore, in designing the learning process, one should only have a discovery and facilitation approach and plan the prerequisites and conditions for acquiring knowledge, namely, creating existential unity. Thus, learning does not simply involve bringing the individual to act but has a dynamic aspect and provides a suitable environment for learning. در یادگیری، نمی‌توان نقش مبانی نظری و فکریِ نظریه پردازان را در طراحی مدل‌های آموزش و یادگیری، نادیده گرفت. چرا که نوع نگرش به انسان، نوع نگرش به دستگاه ادراکی انسان و همچنین حقیقت که ماورای دستگاه ادراکیست، در شکل گیری فرآیند یادگیری بسیار اهمیت دارد. از این رو این نوشتار در صدد آن است که براساس گزاره های فلسفیِ ملاصدرا در حوزه های مذکور، به بررسی مقولۀ یادگیری بپردازد. این امر به روش تحلیلی – اسنادی و براساس تولید گزاره هایی در حوزۀ چیستی و چرایی یادگیری و همچنین چگونگی تحقُقِ یادگیری صورت می پذیرد. در این مقاله روشن می شود که بر پایۀ مبانیِ فلسفیِ صدرائیان، نقطۀ کانونی در یادگیری، ایجاد اتحاد وجودی و رفع موانع این اتحاد بین محتوای آموزشی (معلوم) و یادگیرنده (عالم) است. از این رو در طراحیِ فرآیند یادگیری صرفاً می‌بایست نگرش کشفی و تسهیلی داشت و مقدماته و شروط حصول علم، یعنی ایجاد اتحاد وجودی را برنامه‌ریزی کرد. بنابراین، یادگیری رساندن فرد به انجام فعل نیست، بلکه جنبۀ مُحرکی داشته و بستر‌سازی مناسب را برای یادگیرنده فرآهم می کند. https://icwj.edihe.ac.ir/article_175397_793ec95284197ec0b64081d900da54aa.pdf

Dar Al-Hikma Islam and the Contemporary World 3041-945X 1 1 2023 07 01 Some Methodological Considerations for Extracting Spiritual Topics from Islamic Philosophy دستورالعمل هایی روش شناختی در استخراج موضوعات ناظر به معنویت از فلسفه اسلامی 72 82 175401 10.22034/icwj.2023.406417.1006 EN Reza Akbari Professor, Department of Islamic Philosophy and Theology, Imam Sadiq University, Tehran, Iran 0000-0002-5231-7849 Journal Article 2023 05 25 Travelling to different periods of Islamic philosophy, with contemporary questions, allows us to reconstruct the web of spiritual topics in Islamic philosophy. This work, which demands a joint effort—paying attention to modern spirituality and Islamic philosophy—requires methodological instructions to improve the results. Having a comprehensive understanding of contemporary spirituality and using interdisciplinary/multidisciplinary research method are two primary guidelines since both serve to classify questions, which is essential for a fruitful discussion. The unification of philosophical schools in the Islamic tradition, the negligence of the entanglement of philosophy with interpretation, theology, and mysticism, and verbal similitude, which traces the connection between the new era and the old only through the path of similar words, are the most important things to avoid. The inclusion of several contemporary problems in one traditional topic, the spread of one new problem in several traditional topics, the historical development of problems, and the high capacity of metaphors and allegories in Islamic philosophy—including “bird,” “light,” and “mirror”—need to be taken into account to conceptualize and extract propositions related to spirituality from Islamic philosophy. سفر به دوره های مختلف فلسفه اسلامی با پرسش های معاصر به ما امکان می دهد تا شبکه مسائل ناظر به معنویت را در فلسفه اسلامی بازسازی کنیم. این بازسازی نیازمند توجه به معنویت در دوره معاصر و فلسفه اسلامی با بهره‌مندی از دستورالعمل های روش شناختی است. داشتن درک جامع از مباحث معنویت در دوره معاصر و استفاده از روش تحقیق میان رشته ای/چند رشته ای دو رهنمود اصلی هستند و سوالات دسته‌بندی شده‌ای را در اختیار ما قرار می‌دهند. یکسان‌انگاری مکاتب فلسفی در سنت اسلامی، غفلت از درهم آمیختگی فلسفه با تفسیر، کلام و عرفان، و گرفتار شدن در دام شباهت‌های لفظی میان اصطلاحات قدیمی و معاصر مهمترین چیزهایی هستند که باید از آنها اجتناب کرد. حضور چندین مسئله معاصر در یک موضوع سنتی، پخش بودن یک مسئله جدید در چندین موضوع سنتی، تطور تاریخی مسائل، و ظرفیت بالای استعاره ها و تمثیل ها در فلسفه اسلامی - از جمله «پرنده»، «نور» و... «آینه» - مهم‌ترین مواردی هستند که باید به آنها توجه کرد. https://icwj.edihe.ac.ir/article_175401_2ec4b61d5518b8ef39e205a570997bf6.pdf

Dar Al-Hikma Islam and the Contemporary World 3041-945X 1 1 2023 07 01 Persian Abstracts چکیده های فارسی 213688 EN Journal Article 2025 01 19 https://icwj.edihe.ac.ir/article_213688_2341fbcd66d54457c9d10a3e1cc8cf0f.pdf